Παπουτσής Δημήτριος - Βουλευτής ΠΑΣΟΚ Ν. Καβάλας

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΠΑΠΟΥΤΣΗΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.

      Κυρίες  και κύριοι συνάδελφοι, είναι κοινώς πλέον εμπεδωμένο ότι η Κυβέρνηση  του ΠΑΣΟΚ κλήθηκε τον Οκτώβριο του 2009 να αναλάβει τη διακυβέρνηση της  χώρας σε πρωτόγνωρες συνθήκες. Πολλά  από αυτά που γνωρίζαμε και θεωρούσαμε δεδομένα, ιδιαίτερα μετά τη δεκαετία του ’90, διακυβεύονται σήμερα, και δεν αποτελούν πλέον σταθερές του συστήματος, έτσι τουλάχιστον όπως τα θεωρούσαμε ως τώρα.

      Η πολιτική και οικονομική σταθερότητα  των τελευταίων δεκαετιών, το κοινωνικό  κράτος, η χαμηλή σχετικά ανεργία, η ισχυρή ανάπτυξη, ιδιαίτερα τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια με κύριο μοχλό τις τράπεζες, έχουν αντικατασταθεί από την ανασφάλεια σε όλα τα επίπεδα. Για το ποιος φταίει τώρα για την κατάσταση αυτή, νομίζω ότι έχει ήδη απαντηθεί στη συλλογική συνείδηση των Ελλήνων και μάλιστα σχετικά πρόσφατα.

      Από την άλλη πλευρά –και πρέπει να το ομολογήσουμε- αυτή η πρωτοφανής ανάπτυξη της ελληνικής  οικονομίας που σημειώθηκε την τελευταία  δεκαπενταετία δεν θα νοούνταν σε καμία περίπτωση, αν δεν υπήρχε ένα ισχυρό χρηματοπιστωτικό σύστημα, ένα χρηματοπιστωτικό σύστημα το οποίο σε πολλές περιπτώσεις χρηματοδότησε τόσο τον Έλληνα επιχειρηματία και παραγωγό, όσο και τον Έλληνα καταναλωτή και οδήγησε την οικονομία μας σε σταθερούς για χρόνια ρυθμούς ανάπτυξης γύρω στο 4% κατά μέσο όρο. Ένα τραπεζικό σύστημα, το οποίο –θυμίζω- εκτός των άλλων χαρακτηρίστηκε και από μεγάλη εξωστρέφεια και επέδειξε ιδιαίτερα ισχυρή παρουσία στη Βαλκανική και όχι μόνο.

      Συζητάμε, λοιπόν, σήμερα για την ίδρυση του  Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, έτσι όπως προβλέπεται από το μνημόνιο συνεργασίας που υπέγραψε στα τέλη Απριλίου η χώρα μας με την Ευρωπαϊκή Ένωση, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Νομοθετούμε με το παρόν σχέδιο νόμου την ίδρυση ενός διχτύου προστασίας, του οποίου ο σκοπός θα είναι η διαφύλαξη ενός τόσο σημαντικού εργαλείου όπως είναι αυτό το ελληνικό χρηματοπιστωτικό σύστημα.

      Γιατί το να εθελοτυφλούμε και να καταφεύγουμε σε ισοπεδωτικούς λαϊκισμούς, μη αναγνωρίζοντας την καθοριστική σημασία και τον αναπτυξιακό ρόλο του τραπεζικού τομέα στην οικονομική δραστηριότητα της χώρας μας, είναι τουλάχιστον αφελές, κατά την παρούσα συγκυρία. Μια συγκυρία η οποία χαρακτηρίζεται από φήμες που υποκινούνται από διεθνή αλλά και από εγχώρια κέντρα, με σκοπούς αλλότριους –προφανώς- και διαμετρικά αντίθετους από την οικονομική σταθεροποίηση της χώρας, αλλά και της ευρωζώνης γενικότερα.

      Άλλωστε, όλοι αντιληφθήκαμε την αγωνία των  Ελλήνων καταθετών και γίναμε μάρτυρες ερωτημάτων σχετικά με την ασφάλεια των καταθέσεών τους από τη στιγμή εκείνη, κατά την οποία το τραπεζικό μας σύστημα έγινε στόχος τέτοιων κακόβουλων και –υποτίθεται- εκ των έσω «πληροφοριών».

      Κυρίες  και κύριοι συνάδελφοι, κάποιες παρατηρήσεις επί τροχάδην αναφορικά με τα άρθρα. Το Ταμείο βάσει του άρθρου 1 του νομοσχεδίου δημιουργείται ως νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου και όχι ως νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου και επιπρόσθετα, με βάση το άρθρο 5, προβλέπεται η πρόσληψη στελεχών με συμβάσεις ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου.

      Είναι προφανής η περίπτωση πως εδώ, σε αυτό το νομικό πρόσωπο ιδιωτικού  δικαίου, θα προσληφθούν οι ελάχιστοι δυνατοί των αναγκαίων για εργασία. Αυτά δεν ρυθμίζονται κατ’ αυτόν τον τρόπο, επειδή επιθυμούμε να κάνουμε προσλήψεις εκτός ΑΣΕΠ, όπως μας κατηγόρησαν κάποιοι συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης στην αρμόδια Επιτροπή.

      Θα  παρακαλούσα, λοιπόν, τους κυρίους συναδέλφους, κυρίως της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, να μην κρίνουν εξ ιδίων τα αλλότρια. Δεν ορίζονται άλλωστε οι πολιτικές  και νομοθετικές μας πρωτοβουλίες από το πόσο αδιαφανείς προσλήψεις θα κάνουμε ή από τα πόσα δικά μας παιδιά θα «βολέψουμε».

      Εμείς δεν έχουμε εκεί το νου μας και  το αποδεικνύουμε καθημερινά. Αυτά άλλωστε έχουν απαντηθεί και  από σειρά σχεδίων νόμου, τα οποία  καταθέσαμε και ψηφίσαμε κατά το πρόσφατο παρελθόν και έχουν γίνει κοινή  συνείδηση σε όλους τους πολίτες.

      Το  Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας ιδρύεται με αυτή τη μορφή, έτσι ώστε να αποφύγουμε να φορτώσουμε το έλλειμμα της χώρας με ένα επιπλέον 3%, δηλαδή με τα 10 δισεκατομμύρια, τα οποία βάσει  του άρθρου 3 θα καταβληθούν από  το ελληνικό δημόσιο στο συγκεκριμένο νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου, από τα συνολικά 110 δισεκατομμύρια που προσφέρονται στη χώρα μας από το μηχανισμό στήριξης.

      Αναφορικά με το άρθρο 2, το οποίο προβλέπει  το σκοπό, την έδρα και τη διάρκεια του Ταμείου. Ως προς το σκοπό. Πρέπει να γίνει αντιληπτό από όλους ότι το ανωτέρω Ταμείο δεν δημιουργείται για να κάνει μια ακόμη ένεση ρευστότητας στο τραπεζικό μας σύστημα.

      Η ένεση, άλλωστε, αυτή των 28 δισεκατομμυρίων  ευρώ, η οποία έγινε από την  προηγούμενη Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, εν μέσω προφανώς τελείως διαφορετικών συνθηκών από τις σημερινές, είναι κοινή διαπίστωση ότι δεν εκπλήρωσε το σκοπό της, δηλαδή τη διοχέτευση αυτών των κεφαλαίων στην πραγματική οικονομία, στην αγορά.

      Όποιον  και να ρωτήσετε εντός και εκτός  της Αίθουσας, θα σας πει ότι οι τράπεζες, για περισσότερο από έναν χρόνο τώρα, έχουν κλείσει τη στρόφιγγα των χορηγήσεων δανείων προς όλους –είτε ιδιώτες είτε επιχειρηματίες- με τα καταστροφικά, σε πολλές περιπτώσεις, αποτελέσματα που βιώνουμε σήμερα.

      Και εδώ βέβαια είναι αναγκαία μια αυτοκριτική από το ίδιο το τραπεζικό σύστημα για τα όσα μόλις πριν ανέφερα, τα οποία είναι άλλωστε κοινή διαπίστωση. Γι’ αυτό, λοιπόν, ήμασταν αντίθετοι τότε με τους όρους που εσείς, κύριοι της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, θέτατε.

      Νομοθετούμε, λοιπόν, την ίδρυση του Ταμείου  Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας για  να υπάρξει ένα δίχτυ προστασίας, το οποίο θα εμποδίσει μια ολοκληρωτική κατάρρευση του χρηματοπιστωτικού  συστήματος της χώρας κατά την  ενδεχόμενη –ο μη γένοιτο- περίπτωση  πτώχευσης μια τράπεζας.

      Από την άλλη πλευρά, οι όροι για την  προσφυγή σε αυτό το Ταμείο θα είναι  πολύ σκληροί και δεν θα ευνοούν  σε καμία περίπτωση τους τραπεζίτες, όπως κάποιοι εδώ μέσα διατείνεστε ακόμη. Ίσα-ίσα που θα τους αναγκάζουν να προβούν από μόνοι τους σε εκείνες τις διαρθρωτικές ενέργειες, ακόμη και μέσω μιας συγχώνευσης με άλλο ισχυρότερο τραπεζικό ίδρυμα, οι οποίες θα διασφαλίζουν σε ακόμη μεγαλύτερο βαθμό τις καταθέσεις των πελατών τους, τις καταθέσεις δηλαδή των Ελλήνων πολιτών.

      Το  έχουμε κάνει ξεκάθαρο και πρέπει να το αντιληφθούμε όλοι. Στηρίζουμε τις τράπεζες μέσω του Χρηματοπιστωτικού Ταμείου, επειδή τις θεωρούμε μοχλό ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας και όχι επειδή θέλουμε να διασφαλίσουμε τα κέρδη των ιδιοκτητών ή των μεγαλομετόχων.

      Γι’ αυτό άλλωστε θυμίζω ότι επιβάλαμε στους πρώτους, δηλαδή στους μεγαλομετόχους και στους τραπεζίτες, την έκτακτη εισφορά μέσα στο 2010, ενώ φορολογήσαμε και τα κέρδη των απλών μετόχων στην κλίμακα των φυσικών προσώπων.

      Κυρίες  και κύριοι συνάδελφοι, τα χρονικά  όρια που προβλέπονται προφανώς δεν μου επιτρέπουν να επεκταθώ σε περισσότερα άρθρα, ωστόσο κλείνοντας νομίζω ότι γίνεται αντιληπτό από την πλευρά μου ότι υπερψηφίζω τόσο τα άρθρα στο σύνολό τους, όσο και το σχέδιο νόμου.

      Σας ευχαριστώ πολύ.

      (Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΠΑΣΟΚ)