Παπουτσής Δημήτριος - Βουλευτής ΠΑΣΟΚ Ν. Καβάλας

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΠΑΠΟΥΤΣΗΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.

 Αξιότιμες κυρίες Υπουργοί, κύριοι συνάδελφοι, όντας προτελευταίος ομιλητής στη συζήτησή μας σήμερα, προφανώς αντιλαμβάνεστε πως λίγα πράγματα έχω να προσθέσω στην κατεύθυνση υποστήριξης αυτής της τόσο σημαντικής νομοθετικής πρωτοβουλίας, για την οποία οφείλω κι εγώ να συγχαρώ εσάς, κυρία Υπουργέ, κυρία Υφυπουργέ, την ηγεσία του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, γιατί πράγματι γράφει τη δική του ιστορία στη μακρά και περήφανη διαδρομή του Εθνικού Συστήματος Υγείας.

 Μία παρατήρηση για τα όσα προ ολίγου διημείφθησαν στην Αίθουσα. Προφανώς καταλογίζουμε στην Αξιωματική Αντιπολίτευση πολιτική αμνησία. Ωστόσο αυτό, σε καμία περίπτωση δεν αποδίδει την έλλειψη του δέοντος σεβασμού προς το Κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Και θα περιμέναμε μία επί της ουσίας επίδειξη προσωπικής και συλλογικής ευαισθησίας και ευθιξίας από την Αξιωματική Αντιπολίτευση στην κατεύθυνση να υπερασπιστεί το όποιο δικό της «έργο» ως κυβέρνηση τα προηγούμενα έξι χρόνια στη χώρα. Εντός εισαγωγικών το «έργο», διότι σε καμία περίπτωση δεν είχε θετικό πρόσημο.

 Ένα, επίσης, συμπέρασμα για την έλλειψη αυτής της συλλογικής πολιτικής ευαισθησίας στην κατεύθυνση υποστήριξης του έργου της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, είναι το ότι μόλις δύο ή τρεις συνάδελφοι ένιωσαν το χρέος να εγγραφούν σήμερα ως ομιλητές σε αυτή την τόσο σημαντική συζήτηση.

 Πράγματι, λοιπόν, συζητούμε ένα σχέδιο νόμου με το οποίο προσδοκούμε ότι θα επέλθει μία ουσιαστική αναβάθμιση του Εθνικού Συστήματος Υγείας, ένα σχέδιο νόμου το οποίο πιστεύουμε ότι θα αποτελέσει την αναγκαία εκείνη απαρχή που θα βγάλει το Εθνικό Σύστημα Υγείας της χώρας από τα αδιέξοδα στα οποία έχει περιέλθει τα τελευταία χρόνια.

 Πρόκειται για μία νομοθετική πρωτοβουλία η οποία φιλοδοξούμε ότι θα καταστήσει και πάλι το Εθνικό Σύστημα Υγείας βιώσιμο και λειτουργικό, αυτό το Εθνικό Σύστημα Υγείας που αποτέλεσε έναν από τους πιο χαρακτηριστικούς θεσμούς του κοινωνικού κράτους, έτσι τουλάχιστον όπως πρωτοθεσπίστηκε από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, με το Ν. 1397, κατά τα πρώτα χρόνια διακυβέρνησής μας, συγκεκριμένα το μακρινό 1983.

 Ήταν ένα από τα πρώτα σχέδια νόμου που ψήφισε το ΠΑΣΟΚ όταν ήρθε στην εξουσία. Και το πιστώνει ασφαλώς η ιστορία τόσο στον αείμνηστο ηγέτη μας Ανδρέα Παπανδρέου όσο και στον αείμνηστο Γιώργο Γεννηματά.

 Με το ΕΣΥ η τότε κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ έβαλε τα θεμέλια για ένα κοινωνικό αγαθό για τον Έλληνα πολίτη, το οποίο θεωρείτο δεδομένο για τον αντίστοιχο Ευρωπαίο ήδη από τα τέλη του 19^ου αιώνα και τις αρχές του 20^ου.

  Θεσμοθετήσαμε, λοιπόν, σαν κράτος και λόγω των ελληνικών ιστορικών ιδιαιτεροτήτων, με έναν αιώνα διαφορά, ένα κεκτημένο του ευρωπαϊκού πολιτικού και κοινωνικού πολιτισμού για λόγους οι οποίοι λίγο ή πολύ είναι γνωστοί στους περισσοτέρους σε αυτή την Αίθουσα και δεν είναι ζήτημα του παρόντος για να τους κρίνουμε.

  Για να επανέλθουμε λοιπόν, στο παρόν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με το παρόν σχέδιο νόμου δεν ισχυριζόμαστε ότι φιλοδοξούμε να επιλύσουμε όλες τις κακοδαιμονίες του χώρου της υγείας ως δια μαγείας και μάλιστα δια μιας. Άλλωστε, τα προβλήματα έχουν συσσωρευτεί σε μεγάλο βαθμό όλα αυτά τα χρόνια της λειτουργίας του Ε.Σ.Υ. Τα στοιχεία μάλιστα αποδεικνύουν ότι έχουν γεννηθεί και έχουν ενταθεί τα περισσότερα απ’ αυτά τα τελευταία έξι χρόνια σε τέτοιο βαθμό ώστε να αγγίζουν όλους τους τομείς της δημόσιας υγείας. Ακούμε κάθε τόσο για την κατασπατάληση των πόρων της υγείας, για την κακοδιοίκηση, για τη σκόπιμη υπερσυνταγογράφηση. Πληροφορούμαστε για την υπερτιμολόγηση και την κατασπατάληση των προμηθειών υγείας, την υποστελέχωση των μονάδων του Ε.Σ.Υ., τις συνεχείς και σε ανησυχητικό βαθμό διαρροές προς την ιδιωτική υγεία, αλλά και άλλα πολλά κακώς κείμενα.

 Το υπό συζήτηση σχέδιο νόμου εντάσσεται σε μια συνολικότερη συστηματικότερη νομοθετική προσπάθεια  από την πλευρά της ηγεσίας του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, από την πλευρά της Κυβέρνησης δηλαδή, για την εξυγίανση του χώρου της υγείας. Αυτή η προσπάθεια ξεκίνησε από τον Απρίλιο του 2010 με το ν.3840, όταν σχεδιάσαμε ένα νέο αναγκαίο πλαίσιο για τα νοσοκομειακά φάρμακα και τις προμήθειες υγειονομικού υλικού. Άλλωστε, οι ειδήσεις βρίθουν καθημερινά στοιχείων για τις ανήκουστες, αλλά και αδικαιολόγητες στις περισσότερες των περιπτώσεων υπερτιμολογήσεις, οι οποίες φτάνουν σε ορισμένες περιπτώσεις υγειονομικών υλικών ακόμη και στο απίστευτο ποσοστό του 500% περισσότερο απ’ ό,τι πληρώνουν οι άλλες χώρες τις Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δεν είναι, άλλωστε, άγνωστο στους περισσότερους ότι παραλάβαμε τα χρέη των νοσοκομείων στο ποσό ρεκόρ των 6,2 δισεκατομμυρίων ευρώ, μισά εκ των οποίων αφορούσαν φάρμακα και τα άλλα μισά υγειονομικό υλικό κ.λπ..

  Και βέβαια αξιώνουμε όχι δια της ένοχης σιωπής μια απάντηση για όλα αυτά τα οποία συμβαίνουν σήμερα από την Αξιωματική Αντιπολίτευση. Από το Σεπτέμβριο του 2010, άλλωστε, και ενόψει της νέας χρονιάς το Υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης θα καταθέσει σειρά νομοσχεδίων τα οποία θα εξειδικεύουν ακόμη περισσότερο τις προθέσεις της Κυβέρνησης αναφορικά με το χώρο της υγείας.

  Αναμένονται, επίσης, νομοθετικές ρυθμίσεις, οι οποίες θα βελτιώνουν την εκπαίδευση, την κατάρτιση, την ειδικότητα και το ερευνητικό έργο του προσωπικού του χώρου της υγείας, όπως επίσης και ένα σχέδιο νόμου με το οποίο θα ξεκαθαρίζονται οι κανόνες που θα πρέπει να διέπουν το χώρο της ιδιωτικής υγείας.

 Όλα αυτά αισιοδοξούμε ότι θα έχουν γίνει νόμοι του κράτους μέχρι το τέλος του 2010 και απευθύνομαι σε κάποιους οι οποίοι βιάστηκαν να βγάλουν συμπεράσματα αναφορικά με την πολιτική της Κυβέρνησης για την υγεία και φυσικά διαψεύδονται και από τη μέχρι τώρα πορεία του έργου του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, αλλά και αυτών που έχουν ήδη εξαγγελθεί.

 Είναι γνωστό, λοιπόν, στους περισσότερους ότι παραλάβαμε τον Οκτώβριο του 2009 το Ε.Σ.Υ διαλυμένο. Από τα πρώτα προβλήματα τα οποία κληθήκαμε να αντιμετωπίσουμε ήταν αυτό των εφημεριών. Το σύστημα των εφημεριών ήταν σε τραγική κατάσταση. Τα περισσότερα νοσοκομεία της χώρας βρίσκονταν σε επίσχεση εργασίας. Ήταν και αυτό μια κληρονομιά από την προηγούμενη κυβέρνηση.

  Συναντήσαμε περίεργες καταστάσεις, όπου παρατηρήθηκε σε κάποια νοσοκομεία της χώρας οι γιατροί να αμείβονται με το μάξιμουμ των εφημεριών που προβλέπεται από το νόμο, ενώ σε κάποια άλλα τα κονδύλια δεν επαρκούσαν ούτε για τη στοιχειώδη εφημέρευση των τμημάτων. Με το παρόν σχέδιο νόμου, λοιπόν, δίνουμε μια λύση στο φλέγον αυτό λειτουργικό ζήτημα.

 Στόχος, επίσης του σχεδίου νόμου είναι η κατά το δυνατόν καλύτερη αξιοποίηση του υπάρχοντος ανθρώπινου δυναμικού. Για παράδειγμα, επιχειρούμε να κάνουμε το θεσμό των επικουρικών γιατρών, ένα θεσμό που πάλι το ΠΑ.ΣΟ.Κ. εισήγαγε, αν και μετά λύπης μας διαπιστώσαμε ότι καταργήθηκε στην πράξη την τελευταία πενταετία. Εξορθολογίζουμε, λοιπόν, με τις διατάξεις του παρόντος σχεδίου νόμου τον τρόπο με τον οποίο προσλαμβάνονται και τοποθετούνται οι ανωτέρω.

 Είμαστε αποφασισμένοι, λοιπόν, να πατάξουμε την ευνοιοκρατία, το ρουσφέτι, τον παραγοντισμό. Θέλω να πιστεύω ότι αυτό γίνεται αντιληπτό απ’ όλους για κάθε σχέδιο νόμου το οποίο καταθέτουμε.

 Επί τροχάδην, επίσης, κάποιες παρατηρήσεις θα κάνω τελειώνοντας. Καθιερώνουμε τη διαφάνεια και την ταχύτητα στις προσλήψεις του προσωπικού. Νομίζω –και το έχουν αντιληφθεί όλοι- ότι για εμάς η ταχύτητα και  η αξιοκρατία στις προσλήψεις δεν αποτελεί κενό γράμμα.

 Αναφορικά, κυρία Υπουργέ, με την απαγόρευση του καπνίσματος στους δημόσιους χώρους, τώρα νομίζω ότι είναι η ώρα. Δεν αποτελεί θέμα μιας επιπλέον νομοθετικής ρύθμισης. Αυτό, άλλωστε, συνέβη και το προηγούμενο καλοκαίρι με την προηγούμενη κυβέρνηση. Έχω την εντύπωση ότι είναι πλέον θέμα επαρκούς ευαισθητοποίησης της κοινής γνώμης και αξιοποίησης των ελεγκτικών και διοικητικών μηχανισμών.

 Τελειώνοντας, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, γίνεται αντιληπτό πως σύσσωμη η κοινοβουλευτική μας ομάδα υπερψηφίζει αυτό το σχέδιο νόμου, εκφράζοντας από την πλευρά της την αμέριστη εμπιστοσύνη στη νομοθετική πρωτοβουλία και στην ηγεσία του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης.

Ευχαριστώ πολύ.

(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΠΑ.ΣΟ.Κ.)