Παπουτσής Δημήτριος - Βουλευτής ΠΑΣΟΚ Ν. Καβάλας

                                                              Αθήνα 30/7/2010

  Από το γραφείο του βουλευτή ΠΑ.ΣΟ.Κ. Ν. Καβάλας κ. Δημήτρη Παπουτσή γίνονται γνωστά τα παρακάτω:

  Ψηφίστηκε αυτές τις μέρες, τόσο κατ’ άρθρο, όσο και επί της αρχής στο Α’ θερινό τμήμα της  Βουλής το νομοσχέδιο του Υπουργείου Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης για τις «Εκλογικές Δαπάνες των συνδυασμών και των υποψηφίων και έλεγχος αυτών, κατά τις περιφερειακές και δημοτικές εκλογές».

  Πρόκειται για ένα σημαντικό νόμο, ο οποίος θα διασφαλίζει την κατά το δυνατό μεγαλύτερη διαφάνεια  κατά τη διενέργεια των περιφερειακών και των δημοτικών εκλογών.

  Το νομοσχέδιο ήρθε εσπευσμένα στη Βουλή έτσι ώστε να ισχύσει και για τις επικείμενες Περιφερειακές και Δημοτικές εκλογές στις 7 του Νοέμβρη και στην ουσία επικαιροποιεί και θωρακίζει το ισχύον θεσμικό πλαίσιο.

 Εισηγητής από πλευράς της Κυβέρνησης και κατόπιν πρότασης του κ. Ραγκούση ήταν ο βουλευτής ΠΑ.ΣΟ.Κ. του Ν. Καβάλας κ.  Δημήτρης Παπουτσής.

 Αξίζει να σημειωθεί, επίσης, ότι είναι η τέταρτη φορά που ο κ. Παπουτσής αναλαμβάνει εισηγητής της πλειοψηφίας κατά τη τρέχουσα κοινοβουλευτική περίοδο.

Το πλήρες κείμενο της εισήγησης βρίσκεται στην ιστοσελίδα του ΠΑ.ΣΟ.Κ. στη διεύθυνση:

http://www.pasok.gr/portal/resource/contentObject/id/43a9d3c1-19b8-4c54-af5e-b62906270eb2 

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΠΑΠΟΥΤΣΗΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.

  Κύριε Υπουργέ, αξιότιμοι κύριε Υφυπουργέ, κυρία Υφυπουργέ, κύριοι συνάδελφοι, η ηγεσία του Υπουργείου Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης μπορεί ως τώρα να χαρακτηριστεί από την έμπρακτη πίστη της στο προεκλογικό πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ, αλλά και τις μετέπειτα προγραμματικές κυβερνητικές της δεσμεύσεις. Ένα προεκλογικό πρόγραμμα, το οποίο είχε και εξακολουθεί να έχει σαν κύριες κατευθύνσεις τη διαφάνεια παντού, την εξυγίανση της πολιτικής ζωής της χώρας, τη σφυρηλάτηση εν τέλει μιας νέας σχέσης εμπιστοσύνης του πολίτη με τον πολιτικό και την πολιτική ζωή. Γιατί η διαφθορά στο χώρο της πολιτικής έχει κατά καιρούς περισσέψει και δεν άξιζαν όλοι οι εκλεγμένοι αντιπρόσωποι την εμπιστοσύνη των πολιτών. Ορισμένοι, μάλιστα, αποδείχθηκε ήδη ότι ήταν επίορκοι. Από την άλλη φοβάμαι, ότι και οι Ευρωπαίοι εταίροι μας, όπως άλλωστε καταδεικνύεται και από την πρόσφατη έκθεση του Συμβουλίου της Ευρώπης και συγκεκριμένα της Επιτροπής GRECO, έχουν καταλάβει κάποιες από τις «ιδιαιτερότητές» μας με αποτέλεσμα να τοποθετούν ψηλά τη χώρα μας στο σχετικό πίνακα για την πολιτική διαφθορά.

 Αυτό για εμάς, σαν Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, είναι απαράδεκτο. Δεν πιστεύουμε ότι έχουμε κάποιο είδος DNA, το οποίο μας καθιστά ανυπόληπτους σε σχέση με τους άλλους Ευρωπαίους και συγκεκριμένα, τους Ευρωπαίους πολιτικούς. Πιστεύουμε ότι απλά η Ελλάδα έπασχε από ένα μη επικαιροποιημένο θεσμικό εν γένει πλαίσιο, το οποίο να προβλέπει μέσα από συγκεκριμένες και σαφείς ρυθμίσεις, μία βελτίωση των όρων που διέπουν την πολιτική ζωή.

 Από τον Οκτώβριο του 2009, οπότε και μας δόθηκε η λαϊκή εντολή για τη διακυβέρνηση της χώρας, νομίζω ότι έχει γίνει αντιληπτό απ’ όλους, ότι έχουμε αποκτήσει σχεδόν ένα είδος «εμμονής» με τη διαφάνεια στα δημόσια πράγματα της χώρας. Μία «εμμονή» για την οποία ωστόσο θέλω να πιστεύω ότι δεν θα κατακριθούμε από κανέναν. Το αντίθετο μάλιστα. Αυτή αποδεικνύεται από κυβερνητικές επιλογές και εν γένει συμπεριφορές, αλλά και τις πολλές νομοθετικές πρωτοβουλίες, τις οποίες έχουμε λάβει και είναι ενδεικτικές του τρόπου με τον οποίο θέλουμε να κυβερνήσουμε και γενικότερα να πολιτευόμαστε. 

 Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τι έχουμε κάνει τους τελευταίους δέκα μήνες προς την κατεύθυνση της διαφάνειας στη δημόσια ζωή; Θα θυμίσω ότι το Υπουργικό Συμβούλιο έχει συνεδριάσει επανειλημμένα με ανοικτές τις θύρες, ενώ οι εισηγήσεις του Πρωθυπουργού και των Υπουργών μεταδόθηκαν ζωντανά και μέσω του διαδικτύου. Θα θυμίσω ακόμη ότι όλες οι νομοθετικές ρυθμίσεις, αποφάσεις και γενικότερα οι πρωτοβουλίες της Κυβέρνησης, αλλά και κάθε άλλης δημόσιας αρχής πλέον αναρτώνται στο διαδίκτυο για διαβούλευση με τον κάθε πολίτη να έχει το δικαίωμα προηγουμένως να εκφράζει τις απόψεις και τις παρατηρήσεις του, πολλές από τις οποίες ενσωματώνονται στα προς συζήτηση σχέδια νόμου και άρα, στους μετέπειτα νόμους.

 Με το ν. 3812/2009 αδιαπραγμάτευτα φέραμε τη διαφάνεια στο σύστημα των προσλήψεων μέσω του ΑΣΕΠ, δίνοντας τέλος σε μία πενταετία, η οποία δημιούργησε ένα νέο δημόσιο της τάξης των διακοσίων δέκα χιλιάδων υπαλλήλων, μονίμων, συμβασιούχων και stagiaires μέσα από διαδικασίες-παρωδία και προσχηματικές συνεντεύξεις.

 Με το ν. 3839/2010 για την επιλογή διευθυντικών στελεχών, βάλαμε τέλος στη λογική του κράτους-λάφυρο, στην αδιαφάνεια ως προς την επιλογή τους, στην αναξιοκρατία και στην κομματοκρατία.

  Με το ν. 3852/2010 για τη νέα μορφή αυτοδιοίκησης, γνωστότερο σαν σχέδιο ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ -αναπόσπαστο κομμάτι του οποίου θεωρώ ότι είναι και το υπό συζήτηση σχέδιο νόμου- διαμορφώσαμε ένα ενιαίο πλαίσιο για τη χρηστή διαχείριση και διοίκηση στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

  Επιπλέον και σύμφωνα με τα παραπάνω, με το ν. 3861/2010 προβλέψαμε για πρώτη φορά την ανάρτηση στο διαδίκτυο όλων των πράξεων και αποφάσεων της κεντρικής διοίκησης, των διοικητικών και των αυτοδιοικητικών οργάνων και λοιπών δημοσίων αρχών.

  Σε αναφορά με το συζητούμενο σχέδιο νόμου, θέλω να ξεκινήσω σημειώνοντας ότι σε αντίθεση με τις προσχηματικές αιτιάσεις που κάποιο προέβαλαν στην αρμόδια Επιτροπή, το παρόν σχέδιο νόμου έρχεται ελάχιστο καιρό, έπειτα από την ψήφιση του νόμου για το σχέδιο ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ. Και μάλιστα, ήρθε σε μία σημαντική στιγμή κατά την οποία έχει εμπεδωθεί τόσο το νέο θεσμικό πλαίσιο του σχεδίου ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ, όσο και η γεωγραφία των νέων θεσμών σε ένα ικανοποιητικό βαθμό.

 Έτσι, το υπό ψήφιση σχέδιο νόμου έρχεται να ρυθμίσει θέματα που ανάγονται σε αυτούς τους νέας μορφής αυτοδιοικητικούς θεσμούς αφενός και αφετέρου έρχεται τρισήμισι μήνες περίπου πριν από το χρόνο διεξαγωγής των εκλογών, ρυθμίζοντας κατ’ ουσίαν ζητήματα αυτής της εκλογικής διαδικασίας. Επιπρόσθετα, το υπό συζήτηση σχέδιο νόμου για τις εκλογικές δαπάνες των συνδυασμών και των υποψηφίων, καθώς και τον έλεγχο αυτών κατά τις αυτοδιοικητικές εκλογές, δεν είναι το πρώτο με τέτοιου τύπου περιεχόμενο που έχουμε νομοθετήσει.

 Έρχεται να συμπληρώσει, βέβαια, και ριζικά να βελτιώσει με ουσιαστικό τρόπο το ν. 3023/2002, με τον οποίο τέθηκαν οι αρχές που πρέπει να διέπουν τον προεκλογικό αγώνα. Ένα νόμο με τον οποίο κατά το παρελθόν κατοχυρώσαμε με θεσμικό τρόπο διαδικασίες ελέγχου και προβλέψαμε την επιβολή κυρώσεων στους παραβάτες. Αυτά ήταν μέτρα τα οποία βοήθησαν στην κατά το δυνατόν πιο υγιή διεξαγωγή των προεκλογικών διαδικασιών και αγώνων.

  Επίσης, με το ν. 3202/2003 για τις εκλογικές δαπάνες κατά τις νομαρχιακές και δημοτικές εκλογές, την οικονομική διοίκηση και τη διαχείριση των ΟΤΑ, επιχειρήσαμε τη θέσπιση ενός νομοθετικού πλαισίου ιδίου μ' αυτό των βουλευτικών εκλογών, το οποίο αφορούσε την οριοθέτηση των δαπανών στις νομαρχιακές και δημοτικές εκλογές, προσαρμοσμένο, όμως, στις τότε ιδιαιτερότητες της νομαρχιακής αυτοδιοίκησης.

  Γίνεται, λοιπόν, αντιληπτό ότι σχεδόν διαλεκτικά, υπάρχει μεγάλη πρόοδος στο επίπεδο του ελέγχου των προεκλογικών δαπανών, μία πρόοδος η οποία είναι αδιαμφισβήτητη τόσο για τη δημοκρατία μας, όσο και για το πολιτικό μας σύστημα γενικότερα. Και δεν πρέπει βεβαίως να μηδενίζουμε αυτήν την πρόοδο.

  Ο ανταγωνισμός μεταξύ των υποψηφίων σταδιακά άρχισε να γίνεται σε μία πιο ίση και σε μια πιο δίκαιη βάση. Οι υποψήφιοι προσπάθησαν και πέτυχαν να περιορίσουν τις δαπάνες τους με τέτοιο τρόπο, ώστε να μην ακούμε αυτά που ακούγαμε πριν από το 2002, ότι στις μεγάλες περιφέρειες της χώρας μας στηνόταν ένας χορός εκατοντάδων τότε εκατομμυρίων δραχμών. Προφανώς, υπήρχε, υπάρχει και θα υπάρχει η δυνατότητα για «μαύρο» πολιτικό χρήμα σε όλους τους προεκλογικούς αγώνες, τόσο σε κοινοβουλευτικό επίπεδο, όσο και σε επίπεδο αυτοδιοικητικών εκλογών. Ωστόσο, η Ελληνική Δημοκρατία προφανώς δεν είναι στο σημείο που ήταν – και πρέπει να συμφωνήσετε όλοι γι’ αυτό- πριν από δέκα χρόνια, δηλαδή πριν από τη θέσπιση και την εφαρμογή αυτών των νόμων.

 Γιατί εδώ δεν θέτουμε το θέμα της αλλαγής της ιδιωτικής χρηματοδότησης ή της χρηματοδότησης των κομμάτων και της πολιτικής εκ βάθρων. Θεσμοθετούμε με σωφροσύνη και μετριοπάθεια ρυθμίσεις οι οποίες κρίνονται αναγκαίες και βελτιώνουν τα πράγματα σε σχέση με το ισχύον θεσμικό πλαίσιο. Όλοι γνωρίζουμε ότι η τοπική αυτοδιοίκηση ασκεί πάρα πολλές τοπικές και μη αρμοδιότητες. Έπειτα μάλιστα από την εφαρμογή του σχεδίου Καλλικράτης η τοπική αυτοδιοίκηση θα διαχειρίζεται - όπως αντιλαμβάνεστε - υποθέσεις και με υψηλό οικονομικό ενδιαφέρον. Ενδεικτικά αναφέρω τη διαχείριση επενδύσεων σε έργα υποδομής, τα διάφορα πολεοδομικά θέματα, την παροχή κοινωνικών υπηρεσιών, τη χορήγηση αδειών λειτουργίας κέντρων διασκέδασης και μεγάλων καταστημάτων και καταστημάτων υγειονομικού ενδιαφέροντος, τις ενοικιάσεις δημοτικών χώρων κ.λπ..

 Έτσι λοιπόν, όπως αυξάνεται το κύρος της τοπικής αυτοδιοίκησης πολλαπλασιάζεται επίσης και η ευθύνη της αποκεντρωμένης διοίκησης απέναντι στην κοινωνία, απέναντι στο λαό, καθώς καθημερινά διευρύνονται οι πόροι που της κατανέμονται.

  Αναμενόμενα λοιπόν, η διαχείριση πολλών απ’ αυτές τις υποθέσεις μπορεί να υποκινήσει το ενδιαφέρον για ιδιαίτερη αντιμετώπιση. Και επειδή εύκολα μπορεί κανείς να κατηγορήσει τους διαχειριστές των υποθέσεων αυτών, ιδίως κάθε τέσσερα χρόνια ή πέντε, όπως περιλαμβάνει το σχέδιο Καλλικράτης, οι υποψήφιοι αιρετοί άρχοντες κινδυνεύουν να βρεθούν ανά πάσα στιγμή στο στόχαστρο της σκανδαλολογίας.

  Γι’ αυτό και οφείλουμε σαν συντεταγμένη πολιτεία να περιφρουρήσουμε τους υποψηφίους διαχειριστές αυτής της εξουσίας στην τοπική αυτοδιοίκηση και να διασφαλίσουμε το κύρος και την αξιοπρέπεια τους, με κανόνες διαφάνειας νομιμότητας και απεξάρτησης από συμφέροντα και πολιτικές που δεν εξασφαλίζουν τον αναπτυξιακό και κοινωνικό τους ρόλο. Η συγκέντρωση άλλωστε της οικονομικής δύναμης, η παντοδυναμία των Μέσων Μαζικής Επικοινωνίας, ο κλονισμός της καλής πίστης και η εύκολη παραποίηση της πραγματικότητας καθιστούν τις αρχές της διαφάνειας και της νομιμότητας κυρίαρχες ως προς το θέμα του εκλογικού αγώνα.

 Κατά συνέπεια η θεσμοθέτηση της οριοθέτησης των εσόδων και των δαπανών και του ελέγχου των δαπανών αυτών στις εκλογές της αυτοδιοίκησης θεωρείται επιβεβλημένη.

  Κυρίαρχο στόχο λοιπόν των προτεινομένων ρυθμίσεων αποτελεί η ουσιαστική αναμόρφωση της διαδικασίας ελέγχου των εσόδων και των δαπανών των συνδυασμών και των υποψηφίων αυτών με γνώμονα την ουσιαστικοποίηση τους και την εξυπηρέτηση στο μεγαλύτερο δυνατό βαθμό των αρχών της διαφάνειας και της νομιμότητας.

 Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θεσμοθετούμε, λοιπόν, τους κανόνες οι οποίοι πιστεύουμε ότι θα πρέπει να διέπουν από εδώ και εμπρός την χρηματοδότηση των δαπανών, των συνδυασμών και των υποψηφίων. Τα ποσά χρηματοδότησης του εκλογικού αγώνα των υποψηφίων θα πρέπει να προέρχονται από φυσικά πρόσωπα και η διακίνηση αυτών των ποσών θα πρέπει να γίνεται μέσω τραπεζικών λογαριασμών. Τα διακινούμενα ποσά μέσω τραπεζικών λογαριασμών θα πρέπει να καλύπτουν, επιπροσθέτως, ποσοστό 95% των δαπανών σε αντίθεση με την υφισταμένη μέχρι σήμερα ρύθμιση η οποία αφορούσε το 80% των δαπανών αυτών και παρείχε περιθώρια καταστρατηγήσεων για το εναπομένον ποσοστό.

 Παράλληλα καταργούμε τα γνωστά κουπόνια, με τη μορφή τουλάχιστον που όλοι γνωρίζαμε. Για να διασφαλίσουμε τη διαφάνεια και τη νομιμότητα της διάθεσης των ανωτέρω εισιτηρίων προβλέπεται η αναγραφή στα στελέχη τους, σειράς στοιχείων που θα συμπεριλαμβάνουν ονοματεπώνυμο, αριθμό δελτίου ταυτότητας και αριθμού φορολογικού μητρώου ώστε να υπάρχει απόλυτη βεβαιότητα, τόσο για το πρόσωπο που συνεισφέρει όσο και για το λήπτη των αντιστοίχων ποσών. Γιατί όλοι μιλάμε για κουπόνια με ευτελή ποσά που πράγματι ο κάθε ψηφοφόρος ή συμπαθών είναι διατεθειμένος να δώσει στο συνδυασμό ή τον υποψήφιο της αρέσκειας του. Ωστόσο, αυτή είναι η μία όψη του νομίσματος. Η άλλη είναι ότι όλα αυτά τα μικροποσά αθροισμένα μας κάνουν εκατομμύρια ευρώ για τα οποία δεν έχουμε επαρκείς πληροφορίες αναφορικά με την προέλευση τους και γι’ αυτά ακριβώς τα ποσά κατηγορούμεθα από τους ευρωπαίους εταίρους μας. Ακριβώς επειδή μέσα στο υστέρημα των χιλιάδων υγειών ψηφοφόρων, κρύβονται και αυτοί οι οποίοι θέλουν να διαπλεχθούν επί χρήμασι με τους πολιτικούς.

 Επιπρόσθετα το ποσό που θα συνεισφέρεται με τη διάθεση των εισιτηρίων αυτής της μορφής δεν θα μπορεί να υπερβαίνει τα ανώτατα επιτρεπόμενα όρια χρηματοδότησης από φυσικά πρόσωπα. Το συνολικό ποσό δε, που θα διατίθεται μέσω αυτών των εισιτηρίων, δεν θα μπορεί να υπερβαίνει το 1/5 του ανωτάτου επιτρεπτού ορίου χρηματοδότησης των συνδυασμών και των υποψηφίων.

 Εξίσου σημαντικό είναι το γεγονός της οριοθέτησης που προβλέπεται από το παρόν σχέδιο νόμου του αριθμού των επιτρεπτών εμφανίσεων, των επικεφαλής των συνδυασμών και των υποψηφίων σε ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς εθνικής περιφερειακής ή τοπικής εμβέλειας. Τυχόν υπέρβαση των επιτρεπτών ορίων εμφανίσεων, εφόσον κάτι τέτοιο αποδειχθεί ότι συντελέστηκε με οικονομικό αντάλλαγμα για μεν τους υποψηφίους συνεπάγεται έκπτωση από το αιρετό αξίωμα για δε τους ιδιοκτήτες ή νόμιμους εκπροσώπους των οικείων φορέων συνιστά ποινικό αδίκημα το οποίο τιμωρείται με ποινή φυλάκισης τουλάχιστον ενός έτους.

 Αναφορικά τώρα με την προσαρμογή των ανωτάτων ορίων των εκλογικών δαπανών, αυτή υπαγορεύτηκε από τη δημιουργία των νέων υπό συνένωση δήμων, τα διοικητικά όρια των οποίων μεταβλήθηκαν, τόσο λόγω της κατάργησης των νομαρχιακών αυτοδιοικήσεων, όσο και λόγω της δημιουργίας των περιφερειών ως δεύτερο βαθμό αυτοδιοίκησης.

  Η συνακόλουθη αυτή μεταβολή των πληθυσμιακών δεδομένων παράλληλα, επέβαλλε την ανάγκη διαμόρφωσης συνθηκών πραγματικού κόστους των δαπανών ώστε να αποτρέψουμε οποιαδήποτε πρόθεση καταστρατήγησης. Ο εξορθολογισμός που επιτυγχάνεται με αυτόν τον τρόπο, έχει ως αποτέλεσμα τα ανώτατα επιτρεπτά όρια εκλογικών δαπανών να είναι στις περισσότερες των περιπτώσεων χαμηλότερα εκείνων των αντιστοιχών δημοτικών και νομαρχιακών εκλογών του 2006.

 Θεσμοθετούμε ακόμη την ενιαία Επιτροπή Ελέγχου Δαπανών και Εκλογικών Παραβάσεων ως δικαιοδοτικής φύσεως όργανο, ελεγκτικό ασφαλώς που θα λειτουργεί στο πλαίσιο δικαστικού χαρακτήρα εγγυήσεων αμεροληψίας. Στην Επιτροπή αυτή θα προεδρεύει δικαστικός λειτουργός και η συζήτηση ενώπιον τους, τόσο για καταγγελίες εκλογικών παραβάσεων όσο και για την εξέλιξη των δαπανών και των εσόδων των συνδυασμών και των υποψηφίων προβλέπεται ότι θα γίνεται σε δημόσια συνεδρίαση με την παρουσία των ενδιαφερομένων μερών, οι οποίοι θα μπορούν να συμπαρίστανται με δικηγόρο.

 Επιπρόσθετα οι κυρώσεις που θα επιβάλλονται από την Επιτροπή θα είναι εκτελεστές χωρίς την παρεμβολή οποιουδήποτε άλλου οργάνου σε αντίθεση με όσα συνέβαιναν μέχρι σήμερα. Κατά των αποφάσεων της Επιτροπής με τις οποίες επιβάλλεται έκπτωση από το αιρετό αυτό αξίωμα, θα επιτρέπεται προσφυγή ουσίας μόνο ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας.

 Καθίσταται επίσης υποχρεωτικός χωρισμός διαχειριστή οικονομικών των συνδυασμών, τόσο για τις περιφερειακές εκλογές όσο και για τις δημοτικές εκλογές, εφόσον όμως διενεργούνται σε δήμους με πληθυσμό μεγαλύτερο των δέκα χιλιάδων κατοίκων. Τα βιβλία των εσόδων και εξόδων των συνδυασμών των υποψηφίων θα θεωρούνται πλέον από την τοπική αρμόδια ΔΟΥ, έτσι ώστε να διασφαλιστεί η πλήρης αξιοπιστία τους και όχι από το διευθυντή αυτοδιοίκησης της περιφέρειας, όπως συνέβαινε μέχρι σήμερα. Προβλέπεται επίσης ότι στις αναλυτικές καταστάσεις των εσόδων και των δαπανών των συνδυασμών και των υποψηφίων, θα πρέπει να μνημονεύονται υποχρεωτικά ως αποδεικτικά στοιχεία τα αντίστοιχα οικεία παραστατικά τα οποία θα πρέπει να περιέχουν τα πλήρη στοιχεία όσον εισφέρουν και πάλι με ονοματεπώνυμο, αριθμό ταυτότητας, αριθμό φορολογικού μητρώου κ.λπ..

  Τέλος, θεσπίζεται η ρύθμιση που προβλέπει ότι δύο μήνες πριν από τη διενέργεια των εκλογών και μέχρι την εγκατάσταση των οργάνων, αναστέλλεται κάθε διαδικασία πρόσληψης των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης καθώς και κάθε υπηρεσιακή μεταβολή αυτών, ενώ η προεκλογική περίοδος παραμένει στους τέσσερις μήνες.

 Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ότι όλοι αντιλαμβανόμαστε με βάση τις παραπάνω ρυθμίσεις, ότι προσπαθούμε να διασφαλίσουμε ένα διαφανέστερο περιβάλλον στη διενέργεια των τοπικών και περιφερειακών εκλογών. Εισακούστηκαν προτάσεις απ’ όλους τους χώρους, όταν αυτές ήταν σύμφωνες με το πνεύμα της ρύθμισης που εισάγουμε. Για παράδειγμα δεν αυξήσαμε τις δαπάνες των υποψηφίων μέσω τραπεζικών λογαριασμών από 80% στο 100%, όπως αρχικά είχε υπάρξει σχετική πρόθεση. Το αφήσαμε, όπως προείπα, στο 95% γιατί συνειδητοποιήσαμε και εμείς ότι θα προκαλούσε προβλήματα στις καθημερινές λειτουργικές ανάγκες των υποψηφίων.

 Θέλω να πιστεύω ότι ήρθαμε σε κάποιου είδους συνεννόηση αναφορικά με τα κουπόνια, μιας και αποτελούν βασικό συστατικό στοιχείο της χρηματοδότησης των κομμάτων, κυρίως της αριστεράς, αλλά και όχι μόνο.

 Εν τέλει, το υπό ψήφιση σχέδιο νόμου θα δοκιμαστεί στην πράξη και στην πορεία αν καταστεί αναγκαίο θα προβούμε και σε άλλες απαραίτητες διορθωτικές ενέργειες.

 Τελειώνοντας, θέλω να τονίσω ότι το παρόν σχέδιο νόμου, αποτελεί ένα καλό σχέδιο νόμου και παρά τις όποιες επιφυλάξεις που υπάρχουν και είναι αυτονόητες τόσο από της πλευρά της μείζονος όσο και από την πλευρά των κομμάτων της ελάσσονος αντιπολίτευσης - πιστεύω ότι θα δίναμε όλοι το καλό παράδειγμα στους πολίτες, ψηφίζοντας το, έστω επί της αρχής και παρά τις όποιες αυτονόητες διαφοροποιήσεις μας επί των άρθρων, που είναι λογικό και δημοκρατικό να υπάρχουν.

Σας ευχαριστώ πολύ.

(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΠΑΣΟΚ)

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΠΑΠΟΥΤΣΗΣ: Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.

Αξιότιμε κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητάμε σήμερα για ένα πράγματι ιδιαίτερα κρίσιμο και πάρα πολύ σημαντικό σχέδιο νόμου -και να είστε βέβαιοι πως θα αποδειχθεί πολύ σύντομα αυτό που λέμε- το οποίο αποτελεί από τις σημαντικότερες προεκλογικές μας δεσμεύσεις. Θα θυμίσω ότι αυτές έγιναν και από τα χείλη του ίδιου του Πρωθυπουργού. Αφορά την προστασία των υπερχρεωμένων φυσικών προσώπων. Το είχαμε υποσχεθεί. Το οφείλαμε σε όλους τους πολίτες, οι οποίοι εμπίπτουν στις ρυθμίσεις αυτές και είναι, δυστυχώς, στις μέρες μας πάρα πολλοί.

Το υπό συζήτηση σχέδιο νόμου απασχόλησε ιδιαίτερα την ηγεσία του Υπουργείου Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας, καθώς και τις ηγεσίες όλων των εμπλεκομένων Υπουργείων εδώ και πάρα πολλούς μήνες, όπως είναι και το Υπουργείο Οικονομικών και το Υπουργείο Δικαιοσύνης.

Αποτελεί προϊόν εργώδους προετοιμασίας και διαβούλευσης, τόσο με τους εταίρους μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και συγκεκριμένα την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, όσο και με τις χιλιάδες των πολιτών μέσω του διαδικτύου, αλλά και των φορέων που έλαβαν μέρος σε αυτή τη δημόσια διαβούλευση.

Το υπό συζήτηση σχέδιο νόμου αφορά αρκετές εκατοντάδες χιλιάδες συμπολιτών μας, οι οποίοι για διάφορους λόγους βρέθηκαν υπερχρεωμένοι σε μια εποχή ήδη σκληρή για τους οικονομικά αδυνάτους, αλλά και όχι μόνο.

Το φαινόμενο της αδυναμίας αποπληρωμής δανειακών υποχρεώσεων έχει λάβει σήμερα διαστάσεις χιονοστιβάδας. Έχει υπολογιστεί ότι μέσα σε ένα χρόνο οι ληξιπρόθεσμες οφειλές των νοικοκυριών για καταναλωτικά δάνεια προς τις τράπεζες έχουν αυξηθεί κατά 70%, ενώ για τα στεγαστικά δάνεια οι ληξιπρόθεσμες οφειλές έχουν αυξηθεί κατά 54%.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητάμε σήμερα, λοιπόν, για το πώς θα βοηθήσουμε εκείνα τα κοινωνικά στρώματα, τα οποία δεν έχουν καμία ελπίδα για το μέλλον χωρίς την παρούσα νομοθετική ρύθμιση. Μεριμνούμε για πολίτες, οι οποίοι έχουν περιέλθει σε ένα φαύλο κύκλο αυξημένης οικονομικής ανασφάλειας και δεν μπορούν να εξέλθουν από αυτόν παρά μόνο με κρατική πρόβλεψη και φροντίδα, κάτι που προφανώς κάνουμε με την παρούσα νομοθετική ρύθμιση.

Οι λόγοι για τους οποίους περιήλθαν σε αυτή την κατάσταση είναι πολλοί. Οι περισσότεροι είναι γνωστοί ευρέως. Οι λόγοι που μπορούν να οδηγήσουν μια οικογένεια, έναν επαγγελματία, έναν πολίτη στην υπερχρέωση έναντι των πιστωτών τους, δεν οφείλονται μόνο σε κακό προγραμματισμό από την πλευρά των πρώτων.

Θα θυμίσω την επιπόλαιη και ιδιαιτέρως επιθετική στρατηγική των πιστωτικών ιδρυμάτων, κυρίως την τελευταία δεκαετία, τα οποία σχεδόν εξανάγκαζαν τους πάντες, κάνοντας καθημερινή πλύση εγκεφάλου μέσω παραπλανητικών διαφημίσεων, στη λήψη δανείων, ανεξαρτήτως εισοδημάτων και οικονομικών προοπτικών. Θα θυμάστε όλοι σχετικές διαφημίσεις για διακοποδάνεια, εορτοδάνεια και άλλες συναφείς προτροπές.

Όλοι τότε μιλούσαν για την αναγκαιότητα της απελευθέρωσης της αγοράς των δανείων, αλλά κανείς για την αναγκαιότητα του υπεύθυνου και αυστηρά αναγκαίου δανεισμού. Οι φωνές αυτών που συμβούλευαν προς την κατεύθυνση δέσμης μέτρων που έπρεπε να ληφθούν -έτσι ώστε να προλάβουμε την κατάχρηση, η οποία μαθηματικά οδηγούσε στην οικονομική εξαθλίωση- αποσιωπήθηκαν, σε κάποιες περιπτώσεις λοιδορήθηκαν, επίσης. Και σε αυτό βεβαίως φέρουμε όλοι μας ανάλογα την ευθύνη, άλλος προφανώς σε μικρότερο και άλλος σε μεγαλύτερο βαθμό. Αποφασιστικά συνέβαλαν, επίσης, σε αυτό και από το 2007 και πέρα η διαφαινόμενη οικονομική κρίση και η συνεπακόλουθη αύξηση των επιτοκίων.

Τα παραπάνω είχαν σαν αποτέλεσμα την αναπόφευκτη άνοδο της ανεργίας, ενός φαινομένου το οποίο σε πολλές περιπτώσεις έπληξε και αυτούς που είχαν προγραμματίσει τις ανάγκες τους μέσω του δανεισμού. Όλα τα παραπάνω, λοιπόν, συνέβαλαν σε μεγάλο βαθμό στη δημιουργία πολιτών υπερχρεωμένων, περιθωριοποιημένων και το κυριότερο, χωρίς καμία ελπίδα αποπληρωμής των χρεών τους.

Εδώ έγκειται και το στοίχημα που έχουμε βάλει με τον εαυτό μας σαν Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Εν μέσω κρίσης, εν μέσω μιας ιδιαίτερης βεβαρημένης οικονομικής συγκυρίας, η οποία μας κληροδοτήθηκε από την απελθούσα προηγούμενη Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, καθήκον μας, αλλά και επιταγή αυτών που μας εμπιστεύτηκαν, είναι να στηρίξουμε αυτούς που μας έχουν πραγματικά ανάγκη, αυτούς που προσβλέπουν στις πρωτοβουλίες μιας αληθινά συντεταγμένης πολιτείας και ενός κράτους δικαίου. Καθήκον μας είναι να εναρμονιστούμε με τις επιταγές, λοιπόν, ενός σύγχρονου κράτους, ενός κοινωνικού κράτους δικαίου, ακολουθώντας την ιδεολογική μας παράδοση για πρωτοβουλίες, οι οποίες θα ανακουφίζουν τα κοινωνικά και οικονομικά στρώματα που έχουν πράγματι τις μεγαλύτερες ανάγκες.

Αρωγός μας είναι η μεγάλη διεθνής εμπειρία που υπάρχει ασφαλώς στο συγκεκριμένο ζήτημα. Άλλωστε, όταν εμείς εισερχόμασταν σα χώρα, σαν κοινωνία, σαν οικονομία στη διαδικασία αυτού του ανεξέλεγκτου δανεισμού, άλλες χώρες ήδη σχεδίαζαν τους τρόπους με τους οποίους θα καταπολεμούσαν τις αρνητικές συνέπειές τους.

Ακολουθώντας, λοιπόν, την ευρωπαϊκή εμπειρία, νομοθετούμε με τέτοιο τρόπο, ώστε να δώσουμε την ευκαιρία στο υπερχρεωμένο φυσικό πρόσωπο να αποκτήσει την οικονομική του ελευθερία. Δεν χαρίζουμε χρέη σε κανέναν -όπως σε αυτή την περίπτωση δεν αξίζει σε όσους πράγματι δεν έχουν τις δίκαιες προϋποθέσεις- ο οποίος δεν θέλει να συμμορφωθεί με τη νέα οικονομική πραγματικότητα. Άλλωστε, έχει διαπιστωθεί πράγματι ότι και τα πιστωτικά ιδρύματα βγαίνουν ωφελημένα, όχι όμως με το σκανδαλώδη τρόπο όπως περιεγράφη προηγουμένως από μερίδα των παρατάξεων μέσα στη Βουλή.

(XS)

(AM)

Θα χαρακτήριζα λοιπόν, όπως και συμφωνούμε οι περισσότεροι στην Αίθουσα, αυτήν τη νομοθετική μας πρωτοβουλία, πράγματι σαν μία σύγχρονη σεισάχθεια.

Ανεκδοτολογικά, θα θυμίσω ότι όταν ο αρχαίος σοφός και πολιτικός άνδρας Σόλωνας είχε θεσπίσει αυτήν την περίφημη δέσμη μέτρων ανακούφισης των ασθενέστερων, πολλοί προειδοποιημένοι φίλοι του –όπως λέει η ιστορία- πήγαν και δανείστηκαν χωρίς μέτρο, γιατί γνώριζαν εκ των προτέρων ότι δεν θα χρειαζόταν να επιστρέψουν αυτά τα οποία δανείστηκαν.

Εν προκειμένω, στην περίπτωση μας, ούτε και αυτού του είδους οι συνειρμοί μπορούν να γίνουν δεκτοί και να τους επικαλείται κάποιος. Γι’ αυτό το λόγο λοιπόν, προβλέπουμε ότι όλη η διαδικασία εφαρμόζεται μόνο στις περιπτώσεις της μη δόλιας αδυναμίας πληρωμής. Ενώ η απαλλαγή του οφειλέτη από χρέη μπορεί να γίνει μόνο μία φορά στη ζωή του.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με το υπό ψήφιση σχέδιο νόμου ρυθμίζονται όλα τα χρέη προς τις τράπεζες, που αφορούν καταναλωτικά, στεγαστικά επαγγελματικά και λοιπά δάνεια, αλλά και χρέη από οποιαδήποτε αιτία προς οιονδήποτε τρίτο, με αυστηρά, περιοριστικώς μόνο προβλεπόμενες, κάποιες εξαιρέσεις. Μπορεί να υπαχθούν λοιπόν όλα τα φυσικά πρόσωπα, καταναλωτές, επαγγελματίες.

Και εδώ, θα πρέπει να αντιλέξω στις επιφυλάξεις από την πλευρά του Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου του ΛΑ.Ο.Σ. ότι δεν υπάρχει το ζήτημα έτσι όπως τίθεται από την πλευρά του, σε σχέση με την εφαρμογή των προϋποθέσεων και για τα εμπορικά πρόσωπα, διαφορετικά θα είχαμε αλλοίωση του δογματικού χαρακτήρα του πτωχευτικού δικαίου, κάτι που είναι θεμελιώδες, θα έλεγα, στοιχείο του δικαιοπολιτικού μας συστήματος.

(Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή)

Εν συντομία, προκειμένου να καταλήξω κύριε Πρόεδρε, επιτρέψτε μου για λίγο μόνο ακόμη να αναφερθώ.

Είναι καθήκον λοιπόν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, της Κυβερνητικής αριστεράς να μεριμνά όχι μόνο παρά και για τους πολίτες, οι οποίοι πράγματι δεν είναι τυχεροί, δεν είναι και δεν μπορούν να είναι συνεπείς γιατί δεν είναι καλά αμειβόμενοι και επιπροσθέτως δεν έχουν και το προσόν του αυτοπεριορισμού. Μία σοσιαλιστική Κυβέρνηση λοιπόν, οφείλει να βοηθά και αυτούς που δεν έχουν τα παραπάνω χαρακτηριστικά.

Οφείλουμε να υπερβούμε το νόμο της ζούγκλας, της ασύδοτης αγοράς, του αυστηρά μονεταριστικού, μηδαμινού κοινωνικού κράτους, που θέλει τους ατυχέστερους των συμπολιτών μας να κοιμούνται σε παγκάκια. Το οφείλουμε στην παράδοση μας του ΠΑΣΟΚ. Γι’ αυτούς και για άλλους λόγους που είναι αυτονόητοι και έχουν ειπωθεί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, υπερψηφίζω το παρόν σχέδιο νόμου, σας καλώ να το κάνετε και εσείς.

Επιτρέψτε μου, κύριε Πρόεδρε, να ευχαριστήσω την οικογένεια μου, τη σύζυγο μου και τα δύο παιδιά που παρακολουθούν αυτήν τη στιγμή την τοποθέτησή  μου από τα θεωρεία της Βουλής.

Ευχαριστώ πολύ.

(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΠΑΣΟΚ)

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΠΑΠΟΥΤΣΗΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.

 Αξιότιμες κυρίες Υπουργοί, κύριοι συνάδελφοι, όντας προτελευταίος ομιλητής στη συζήτησή μας σήμερα, προφανώς αντιλαμβάνεστε πως λίγα πράγματα έχω να προσθέσω στην κατεύθυνση υποστήριξης αυτής της τόσο σημαντικής νομοθετικής πρωτοβουλίας, για την οποία οφείλω κι εγώ να συγχαρώ εσάς, κυρία Υπουργέ, κυρία Υφυπουργέ, την ηγεσία του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, γιατί πράγματι γράφει τη δική του ιστορία στη μακρά και περήφανη διαδρομή του Εθνικού Συστήματος Υγείας.

 Μία παρατήρηση για τα όσα προ ολίγου διημείφθησαν στην Αίθουσα. Προφανώς καταλογίζουμε στην Αξιωματική Αντιπολίτευση πολιτική αμνησία. Ωστόσο αυτό, σε καμία περίπτωση δεν αποδίδει την έλλειψη του δέοντος σεβασμού προς το Κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Και θα περιμέναμε μία επί της ουσίας επίδειξη προσωπικής και συλλογικής ευαισθησίας και ευθιξίας από την Αξιωματική Αντιπολίτευση στην κατεύθυνση να υπερασπιστεί το όποιο δικό της «έργο» ως κυβέρνηση τα προηγούμενα έξι χρόνια στη χώρα. Εντός εισαγωγικών το «έργο», διότι σε καμία περίπτωση δεν είχε θετικό πρόσημο.

 Ένα, επίσης, συμπέρασμα για την έλλειψη αυτής της συλλογικής πολιτικής ευαισθησίας στην κατεύθυνση υποστήριξης του έργου της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, είναι το ότι μόλις δύο ή τρεις συνάδελφοι ένιωσαν το χρέος να εγγραφούν σήμερα ως ομιλητές σε αυτή την τόσο σημαντική συζήτηση.

 Πράγματι, λοιπόν, συζητούμε ένα σχέδιο νόμου με το οποίο προσδοκούμε ότι θα επέλθει μία ουσιαστική αναβάθμιση του Εθνικού Συστήματος Υγείας, ένα σχέδιο νόμου το οποίο πιστεύουμε ότι θα αποτελέσει την αναγκαία εκείνη απαρχή που θα βγάλει το Εθνικό Σύστημα Υγείας της χώρας από τα αδιέξοδα στα οποία έχει περιέλθει τα τελευταία χρόνια.

 Πρόκειται για μία νομοθετική πρωτοβουλία η οποία φιλοδοξούμε ότι θα καταστήσει και πάλι το Εθνικό Σύστημα Υγείας βιώσιμο και λειτουργικό, αυτό το Εθνικό Σύστημα Υγείας που αποτέλεσε έναν από τους πιο χαρακτηριστικούς θεσμούς του κοινωνικού κράτους, έτσι τουλάχιστον όπως πρωτοθεσπίστηκε από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, με το Ν. 1397, κατά τα πρώτα χρόνια διακυβέρνησής μας, συγκεκριμένα το μακρινό 1983.

 Ήταν ένα από τα πρώτα σχέδια νόμου που ψήφισε το ΠΑΣΟΚ όταν ήρθε στην εξουσία. Και το πιστώνει ασφαλώς η ιστορία τόσο στον αείμνηστο ηγέτη μας Ανδρέα Παπανδρέου όσο και στον αείμνηστο Γιώργο Γεννηματά.

 Με το ΕΣΥ η τότε κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ έβαλε τα θεμέλια για ένα κοινωνικό αγαθό για τον Έλληνα πολίτη, το οποίο θεωρείτο δεδομένο για τον αντίστοιχο Ευρωπαίο ήδη από τα τέλη του 19^ου αιώνα και τις αρχές του 20^ου.

  Θεσμοθετήσαμε, λοιπόν, σαν κράτος και λόγω των ελληνικών ιστορικών ιδιαιτεροτήτων, με έναν αιώνα διαφορά, ένα κεκτημένο του ευρωπαϊκού πολιτικού και κοινωνικού πολιτισμού για λόγους οι οποίοι λίγο ή πολύ είναι γνωστοί στους περισσοτέρους σε αυτή την Αίθουσα και δεν είναι ζήτημα του παρόντος για να τους κρίνουμε.

  Για να επανέλθουμε λοιπόν, στο παρόν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με το παρόν σχέδιο νόμου δεν ισχυριζόμαστε ότι φιλοδοξούμε να επιλύσουμε όλες τις κακοδαιμονίες του χώρου της υγείας ως δια μαγείας και μάλιστα δια μιας. Άλλωστε, τα προβλήματα έχουν συσσωρευτεί σε μεγάλο βαθμό όλα αυτά τα χρόνια της λειτουργίας του Ε.Σ.Υ. Τα στοιχεία μάλιστα αποδεικνύουν ότι έχουν γεννηθεί και έχουν ενταθεί τα περισσότερα απ’ αυτά τα τελευταία έξι χρόνια σε τέτοιο βαθμό ώστε να αγγίζουν όλους τους τομείς της δημόσιας υγείας. Ακούμε κάθε τόσο για την κατασπατάληση των πόρων της υγείας, για την κακοδιοίκηση, για τη σκόπιμη υπερσυνταγογράφηση. Πληροφορούμαστε για την υπερτιμολόγηση και την κατασπατάληση των προμηθειών υγείας, την υποστελέχωση των μονάδων του Ε.Σ.Υ., τις συνεχείς και σε ανησυχητικό βαθμό διαρροές προς την ιδιωτική υγεία, αλλά και άλλα πολλά κακώς κείμενα.

 Το υπό συζήτηση σχέδιο νόμου εντάσσεται σε μια συνολικότερη συστηματικότερη νομοθετική προσπάθεια  από την πλευρά της ηγεσίας του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, από την πλευρά της Κυβέρνησης δηλαδή, για την εξυγίανση του χώρου της υγείας. Αυτή η προσπάθεια ξεκίνησε από τον Απρίλιο του 2010 με το ν.3840, όταν σχεδιάσαμε ένα νέο αναγκαίο πλαίσιο για τα νοσοκομειακά φάρμακα και τις προμήθειες υγειονομικού υλικού. Άλλωστε, οι ειδήσεις βρίθουν καθημερινά στοιχείων για τις ανήκουστες, αλλά και αδικαιολόγητες στις περισσότερες των περιπτώσεων υπερτιμολογήσεις, οι οποίες φτάνουν σε ορισμένες περιπτώσεις υγειονομικών υλικών ακόμη και στο απίστευτο ποσοστό του 500% περισσότερο απ’ ό,τι πληρώνουν οι άλλες χώρες τις Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δεν είναι, άλλωστε, άγνωστο στους περισσότερους ότι παραλάβαμε τα χρέη των νοσοκομείων στο ποσό ρεκόρ των 6,2 δισεκατομμυρίων ευρώ, μισά εκ των οποίων αφορούσαν φάρμακα και τα άλλα μισά υγειονομικό υλικό κ.λπ..

  Και βέβαια αξιώνουμε όχι δια της ένοχης σιωπής μια απάντηση για όλα αυτά τα οποία συμβαίνουν σήμερα από την Αξιωματική Αντιπολίτευση. Από το Σεπτέμβριο του 2010, άλλωστε, και ενόψει της νέας χρονιάς το Υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης θα καταθέσει σειρά νομοσχεδίων τα οποία θα εξειδικεύουν ακόμη περισσότερο τις προθέσεις της Κυβέρνησης αναφορικά με το χώρο της υγείας.

  Αναμένονται, επίσης, νομοθετικές ρυθμίσεις, οι οποίες θα βελτιώνουν την εκπαίδευση, την κατάρτιση, την ειδικότητα και το ερευνητικό έργο του προσωπικού του χώρου της υγείας, όπως επίσης και ένα σχέδιο νόμου με το οποίο θα ξεκαθαρίζονται οι κανόνες που θα πρέπει να διέπουν το χώρο της ιδιωτικής υγείας.

 Όλα αυτά αισιοδοξούμε ότι θα έχουν γίνει νόμοι του κράτους μέχρι το τέλος του 2010 και απευθύνομαι σε κάποιους οι οποίοι βιάστηκαν να βγάλουν συμπεράσματα αναφορικά με την πολιτική της Κυβέρνησης για την υγεία και φυσικά διαψεύδονται και από τη μέχρι τώρα πορεία του έργου του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, αλλά και αυτών που έχουν ήδη εξαγγελθεί.

 Είναι γνωστό, λοιπόν, στους περισσότερους ότι παραλάβαμε τον Οκτώβριο του 2009 το Ε.Σ.Υ διαλυμένο. Από τα πρώτα προβλήματα τα οποία κληθήκαμε να αντιμετωπίσουμε ήταν αυτό των εφημεριών. Το σύστημα των εφημεριών ήταν σε τραγική κατάσταση. Τα περισσότερα νοσοκομεία της χώρας βρίσκονταν σε επίσχεση εργασίας. Ήταν και αυτό μια κληρονομιά από την προηγούμενη κυβέρνηση.

  Συναντήσαμε περίεργες καταστάσεις, όπου παρατηρήθηκε σε κάποια νοσοκομεία της χώρας οι γιατροί να αμείβονται με το μάξιμουμ των εφημεριών που προβλέπεται από το νόμο, ενώ σε κάποια άλλα τα κονδύλια δεν επαρκούσαν ούτε για τη στοιχειώδη εφημέρευση των τμημάτων. Με το παρόν σχέδιο νόμου, λοιπόν, δίνουμε μια λύση στο φλέγον αυτό λειτουργικό ζήτημα.

 Στόχος, επίσης του σχεδίου νόμου είναι η κατά το δυνατόν καλύτερη αξιοποίηση του υπάρχοντος ανθρώπινου δυναμικού. Για παράδειγμα, επιχειρούμε να κάνουμε το θεσμό των επικουρικών γιατρών, ένα θεσμό που πάλι το ΠΑ.ΣΟ.Κ. εισήγαγε, αν και μετά λύπης μας διαπιστώσαμε ότι καταργήθηκε στην πράξη την τελευταία πενταετία. Εξορθολογίζουμε, λοιπόν, με τις διατάξεις του παρόντος σχεδίου νόμου τον τρόπο με τον οποίο προσλαμβάνονται και τοποθετούνται οι ανωτέρω.

 Είμαστε αποφασισμένοι, λοιπόν, να πατάξουμε την ευνοιοκρατία, το ρουσφέτι, τον παραγοντισμό. Θέλω να πιστεύω ότι αυτό γίνεται αντιληπτό απ’ όλους για κάθε σχέδιο νόμου το οποίο καταθέτουμε.

 Επί τροχάδην, επίσης, κάποιες παρατηρήσεις θα κάνω τελειώνοντας. Καθιερώνουμε τη διαφάνεια και την ταχύτητα στις προσλήψεις του προσωπικού. Νομίζω –και το έχουν αντιληφθεί όλοι- ότι για εμάς η ταχύτητα και  η αξιοκρατία στις προσλήψεις δεν αποτελεί κενό γράμμα.

 Αναφορικά, κυρία Υπουργέ, με την απαγόρευση του καπνίσματος στους δημόσιους χώρους, τώρα νομίζω ότι είναι η ώρα. Δεν αποτελεί θέμα μιας επιπλέον νομοθετικής ρύθμισης. Αυτό, άλλωστε, συνέβη και το προηγούμενο καλοκαίρι με την προηγούμενη κυβέρνηση. Έχω την εντύπωση ότι είναι πλέον θέμα επαρκούς ευαισθητοποίησης της κοινής γνώμης και αξιοποίησης των ελεγκτικών και διοικητικών μηχανισμών.

 Τελειώνοντας, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, γίνεται αντιληπτό πως σύσσωμη η κοινοβουλευτική μας ομάδα υπερψηφίζει αυτό το σχέδιο νόμου, εκφράζοντας από την πλευρά της την αμέριστη εμπιστοσύνη στη νομοθετική πρωτοβουλία και στην ηγεσία του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης.

Ευχαριστώ πολύ.

(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΠΑ.ΣΟ.Κ.)